تبليغاتX
اسیر رویا

اسیر رویا

:"عشق سوء تفاهمي است بين دو احمق كه با يك ببخشيد تمام ميشود"

قصه ی  عشق دروغ است بیا برگردیم

عشق خالی ز فروغ است بیا برگردیم

سر این جاده همه راهزنان منتظرند

صحبت از دشنه و یوغ است بیا برگردیم

فصل سردی است که آغاز شده باور کن

قصه ی مرگ "فروغ" است بیا برگردیم

هفت سال است ز میلاد من و عشق گذشت

عشق در حال بلوغ است بیا برگردیم

گرگ در جامه ی میش است از این راه نرو

جاده از مکر شلوغ است بیا برگردیم

" شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند" ؟

حرف سهراب دروغ است بیا برگردیم

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم تیر 1387ساعت 10:16  توسط امیر  | 

آخرین باری که تنبیه شد ، از جیب پدر پول برداشته بود . و مادر انقدر با چوب روی دستش زده بود که جای ضربه ها روی دستش ورم کرده بود . چند وقتی می شد که توی خودش بود  و دائم پشت در آشپزخانه کز می کرد .

مادرش سرش داد کشید  : این دفعه باز چکار کردی . ؟ چوب از دست مادر افتاد  ، انگار دوباره حساسیت دستش شروع شده بود . پسرک  از ترس در خودش جمع شد . دستش را جلو آورد ، اشک روی گونه های مادر لغزید . توی دستهای پسر  یک جفت دستکش بود........!

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت 18:20  توسط امیر  | 

 

فقط از دور تماشا کنید

 

                    لخته های سرخ کف خیابان را

 

پیاده روها پر شده از تفسیرهای صد من یه غاز

 

                    شیشه های ریز کف خیابان را

 

این خون نسلهای از خون گذشته است

 

فقط از دور تماشا کنید

 

                    کار هر بز نیست فریاد

 

به زبان خودتان گفتم تا مگر بفهمید

 

زوزه ی گرگانی که دوستانشان را می خوانند

 

عزرائیل از چشم گرگ می نگرد

 

                      با شماست

 

فقط از دور تماشا کنید

 

آبی که از دندانهایش می چکد

 

                       هوس آزادی است

 

شب هولناکی است برایتان

 

چشمهای درخشان

 

              به خون خواهی بچه گرگهاست

 

شما هم فقط

 

              از دور تماشا کنید

 

کنار صخره ها و رود ها

 

       پهلو دردش را ضجه کرده

 

                    دندان ساییده اشک

 

هر آنچه در پستو های خانه تان نهان کرده اید

 

                                        خواهد درید

 

دوستانش در همین نزدیکی هاست

 

صدای کشیدن پنجه ها بر صخره ها

 

                و گذشتن از رودشان را

 

                               می شنوم

 

این نغمه ها

 

        ترسناک است برای توله هایتان

 

ای ریگ به کفشها

 

فقط از دور تماشا خواهید کرد

 

آواز گرگ ها را

 

                                 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 19:37  توسط امیر  | 

اشتباه اكثر مردم در مورد دادگاه ها اينه كه

نميدونن اونها

مجري قانون هستن ،نه مجري عدالت !!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387ساعت 12:30  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 14:44  توسط امیر  | 

 

پـنـاه خـسـتـگی هــای وجـودم                      عـجـین شـد بـا تـمام تـار و پـودم

 

بـرایـم همـدمـی بـی ادعـا بـــود                    زبــان بـی زبـا نـش آشـنـا بـــود

 

همان که مهر خاموشی به لب داشت                   مـرا بـه گـفـتـن اسـرا ر وا داشــت

 

همـه راز دلـم در خـود نـهان کـرد                    صـبـوری را کـنـارم امـتـحـان کـرد

 

دلی پـاک و سفـید و پر جلا داشـت                   کـه بـا خـط سـیاهـم لـکه برداشـت

 

پر از زخـم قـلم شـد جـای جایـش                  نـدیـدم نـالـه هـای بـی صـدا یـش

 

چه گـویم ، دسـت من بود عمر دفتر                   کـه مـیشد هـر دم و هر لحـظه کمـتر

 

شـبی که واپسـین برگش ورق خورد                  مــرا آرام کــرد و در خــودش مُــرد

 

هـنـوزم مـانـده جـای زخـم کـاری                   بــه روی بــرگ آخــر یــادگــاری

 

کـه می گـفـتم بـه حالی زار و نـالان                  مـنم امشـب  تـرا تـا صبـح مهمـان

 

گـرفــتـه ایـن دلــم از کـار دنـیـا                  صـبـوری هـم نــدارد هـیـچ مـعـنـا

 

تـو مـی دانـی بـه رفـتن نـاگـزیرم                   دلـم مـی خواهـد امشـب پـر بـگیرم

 

کـه فـردایــی مـرا در بـر نـگـیـرد                   فـلک ، می خـواهد این عـاشق بمیرد

 

ببـین بـر گـونـه هـایم اشـک ها را                    ببـین ایـن گـریـه های بـی صـدا را

 

بـخـوان از چـشـم هـای بیـقـرارم                   کـه دارم لـحـظـه هـا را میشـمـارم

 

مـن امـشب مـیـروم از خـلوت تـو                    ببخشـا ، گر شکسـتـم حـرمـت تـو

 

تـو تنـها یـادگـار لـحـظـه هـایـی                   تــو بــا درد دل مـن آشــنــا یــی

 

مـبـادا راز مـن بـا کـس بـگـویـی                    مـبـادا هـمـدمی دیـگـر بـجــویـی

 

اگـر رفـتم تـو اینـجا یـاد مـن کن                     گــزاری بـر دل نــا شـاد مـن کـن

 

من اینـها گفـتم و شـامم سحر شد                   و چـون شبـهای پیشیـنم  بـه سر شد

 

ولـی وای از دل بــی تــاب دفـتـر                    کـه بـا ســوز دل مـن گـشت پـرپـر       

 

من اینـجا مانـدم و او بی خبر رفـت                    زدم آتـش بـه جانـش شعـله ور رفت

 

تـو ای تنـها تریـن سنـگ صـبورم                    چــه آوردم ســرت مـن بـا غــرورم

 

دلم تنهـای تنـهـا شـد پـس از تـو                   کـسی دیـگر نشـد مـحـرم تـر از تـو

 

ببـین امـشب دوبـاره مـن غـمیـنم                    هـمـان دیـوانـه ی عـزلـت نـشـینـم

 

کجـایـی تـا قـلـم در دسـت گـیرم                    بـرایـت شـکـوه را از سـر بـگـیـرم

 

کجـایـی پس چـه شد آن همدلی ها                   بـیـا کـم کـن ز دوشـم غـصـه هـا را

 

بـسـویـم بـاز گـرد آغـوش وا کـن                   مــرا بـاز از غــم دنــیـا جــدا کـن

 

پـس از تـو اشـکهـایم  در ستـیزند                   از ایـن رسـوای بیـدل مـی گـریـزنـد

 

قـلـم بیـگانـه شـد بـا دسـتهـایـم                   نـمـی لـغـزد بـه روی شـعـر هـایـم

 

اگـر بـودی بـرا یـت  مـی نـوشـتم                   تـویـی دنـیـای زیـبا یـم ، بـهشـتـم...

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 0:41  توسط امیر  | 

قطره های باران ، چه سیاه و سنگین بر سرم میبارند

به گمانم امروز ، دل پر غم دارند

 

آسمان سربی رنگ ، ابرها تا رو کبود

چه کسی مثنوی باران را ، این چنین تلخ سرود

 

دانه های باران ، دل چرکین زمین را شستند

همه جا آبی و سبز ، و در این زیبایی ، یاسها هم رُستند

 

جوی باریک و بلند ، در زمین جاری شد

به تن خشک زمین روح دمید ، مظهرِ یاری شد

 

رفت و با هر قدمش سبزه ای از خاک دمید

با نوازش به سر اپای زمین دست کشید

 

او در این راه دراز ، دل به دل سنگ سپرد

تن سنگی زمین ، دل بارانی او را به کجا ها که نبُرد

 

قطره ها روی زمین چشمه ی رحمت بودند

حیف از آن جانِ بلورین که به خاک آلودند

 

خاک با حرص و ولع ، قطره ها را همه در کام کشید

آخرین ناله ی قربانی این بازی را ، آسمان هم نشنید

 

ابرهایی که چنین ، با سخاوت به زمین میبارند

خبر از این همه بیداد در اینجا دارند ؟

 

ابر های غمگین ،همچنان میبارند

و خدا میداند ، شاید از آن بالا ، آسمان ... بیزارند

 

خط پایان سفرنامه ی باران این بود

چه کسی مثنوی باران را ، این چنین تلخ سرود...

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 0:38  توسط امیر  | 

آهـای قـنـاری هـای قـفسـی                      خسته شدیـن از بـی کسی ؟

 

پـس چـی شـد اون آوازتـون ؟                     قـشـنـگـی پـــروازتــون

 

عـاشـق آسمــون کـی بـود ؟                      زیبای خوش زبـون کی بود؟

 

چـی شـد دیـگه نمیـخونیـن؟                      مـنـو غـریــبه میـدونـین ؟

 

آخــه مـنــم مثــل شــمـام                      نـگاه کنیــن تـوی چشـام

 

مـنــم دیــگـه نــا نــدارم                        امــیـــد فــردا نـــدارم

 

دلـــم پـــره از زنــدگـــی                     هـمش شـده شـکستـگـی

 

تموم دنیـای شما قفـس شـده                     بودنتون برای من نفس شده

 

خسته شدین میخوایـن برین؟                     خـوب میـدونـم منتـظریـن

 

بـیـــام آزادتـــون کــنــم                       یـه دنیــا شــادتـون کنـم

 

امـا دل مـن چـی مـیـشــه ؟                      بـاور کنـین تنــها مـیشـه...

 

روی دلـــم پـــا مـیـــذارم                      قـفل قـفـس رو میـشکنـم

 

شـما میـریـن من مـی مـونـم                     مـن همـیشـه تـو زنـدونـم

 

وقـتـی رفـتیـن تـو آسـمـون                      مـنـو نبـریـن از یــادتـون

 

یـکی نشــسته ایـن پـاییـن                       بیـاین بهـش سـر بـزنیـن

 

خـوب ، حالا که دارین میریـن                      به من بگیـن دوسـم دارین؟

 

خـبـر داریــن عمـر مـنیـن؟                      مـن میـمیـرم اگــه بریـن

 

غیر از شما هیـچ کسی نیـست                      بعـد از شمـا نفسـی نیست

 

رفـتـنـتــون پــر از غـمــه                      امـــا قـفــس کـنــارمـه

 

هـمدم ایـن قـفـس مـیشـم                       بـه یــاد زنــدون خــودم...

                              

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم شهریور 1386ساعت 0:37  توسط امیر  | 

بعضی‌ وقتا ،


فکر کردن‌ به‌ آفتاب‌


آدم‌ُ بیشتر از خودِ آفتاب‌ گرم‌

 

 می‌کنه‌ !

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم شهریور 1386ساعت 1:6  توسط امیر  | 

صبر كن عشق زمین گیر شود - بعد برو

                                       یا دل از دیدن تو سیر شود – بعد برو

 

ای پرنده به كجا؟!قدر دگرصبر بكن

                                      آسمان پای پرت پیر شود – بعد برو

 

باش با دست خود آیینه را پاك بكن

                                      نكند آیینه دلگیر شود – بعد برو

 

یك نفر حسرت لبخند تو را می بارد

                                     خنده كن عشق نمك گیر شود – بعد برو

 

خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد

                                    باش خواب تو تعبیر شود – بعد برو

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386ساعت 1:19  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم خرداد 1386ساعت 15:1  توسط امیر  | 

می گفت عاشقم، دوستش دارم و بدون او هيچم و برای او زنده هستم...
او رفت و تنها ماند ....
زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد...
از او پرسیدم از عشق چه می دانی؟ برایم از عشق بگو....
گفت: عشق اتفاق است بايد بشينی تا بیفتد!!!
گفت: عشق آسودگيست، خيال است... خيالی خوش...
گفت: ماندن است ....فرو رفتن در خود است....
گفت: خواستن و گرفتن و برای خود کردن است....
گفت: عشق ساده ست، همين جاست دم دست و دنيا پر شده از عشقهای زود....
گفت: عشق دروغی بیش نیست....

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم اسفند 1385ساعت 20:46  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم اسفند 1385ساعت 20:23  توسط امیر  | 


+
+ نوشته شده در  جمعه چهارم اسفند 1385ساعت 17:7  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم اسفند 1385ساعت 17:4  توسط امیر  | 


پرسيد :


    - مي ماني ... تا آخر ... ؟؟؟


آهي كشيدم ... نگاهي كردم ...


دلم نيامد بگويم كه من هم روزي ميروم ... بعد از همه ماندن ها ...

                                           

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم بهمن 1385ساعت 19:29  توسط امیر  | 

همه جا رو مه گرفته

رد پایی از تو مونده

رد پایی از گذشته

با دلی که پات نشسته

با دلی که بی قراره

هوای گریه رو داره

اما شاید نمیدونه

سر راهه یه سرابه

واسه به تو رسیدن

تو بیایون پا میذاره

تو بیابون روزایی

که گذشت تو چشم به راهی

همه جا رو نم گرفته

چشماشم خوابش گرفته

اما اون دیگه نمیخواد

تو رو حتی خواب ببینه

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم بهمن 1385ساعت 19:11  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 23:20  توسط امیر  | 

کجاي اي يار قديمي          ديگه نيستي تا ببيني

ببيني دلم شکسته              جاي تو غربت نشسته

مگه قول نداده بودي         يه عمر پيشم بموني

اين رسم وفا نيست دل         شکستن که گناه نیست

اما تو دل نه شکستي              زدي قلبمو شکستي

نمی خوام بگم بمونی             اینو گفتم تا بدونی

رنگین کمانه من یه رنگه            زندگی بی تو پر رنجه

دردی که دارویی نداره             به تو مرهمی نداره

مرهم قلبهای خسته جای              تو غربت نشسته

یادت باشه رنگین کمان پاداشه کسی

است که تا آخرین قطر زیر بارون بمونه

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 23:6  توسط امیر  | 

قسمت نشد ببینمت، خدا نگهداری کنم

                                           فرصت نشد بمونم و از تو نگهداری کنم

گفتم اگه ببینمت ،دل کندنم سخته برات

                                          اگه یک وقت بگی نرو ،رفتن پر از درد برام

گفتم صداتو نشنوم ،ندیده از پیشت برم

                                         پشت سرم زاری نکن، چیکار کنم مسافرم

من میرم ولی باز تو بدون، همیشه

                                        یاد تو از خاطر من فراموش نمی شه

گل من، خوب می دونی که بی تو تک و تنهام

                                       عزیزم، اگه تو نباشی می میرم

نامه رو تا تهش بخون گریه نکن، طاقت بیار

 

                                      نامه رو خط خطی نکن ،دوجمله رو دوام بیار

 

باور نکن یه بی وفام ،نامه میزارم ومی رم

 

                                      نه، قسمت زندگیم اینه به کی بگم مسافرم

 

سهم من از تو دوریه ،تولحظه های بی کسی

 

                                       قشنگی قسمت ماست ،که ما بهم نمی رسیم

 

 همیشه زنده می مونه با یاد تو ترانه هام

                                      منو ببخش اگه بازم اشکام چکید رو نامه هام

دیگه تموم شد فرصتم خاطره هام پیشت باشه

                                    تمومه خاطرات خوش خدانگهدارت باشه

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 22:48  توسط امیر  | 

   آدمها شوخي شوخي لبخند مي زنند و دلها جدي جدي عاشق مي شوند...آدمها شوخي شوخي زخم مي زنندو قلبها جدي جدي مي شکنند...بچه ها شوخي شوخي به گنجشکها سنگ مي زنند و گنجشکها جدي جدي مي ميرند

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 22:39  توسط امیر  | 

ديگه از دست تو و ترانه هات خسته شدم
ديگه از شنيدن رنگ صدات خسته شدم
چه جوري بگم هنوز خيلي دوست دارم ولي
انگار از بيشتر از اين بودن باهات خسته شدم
+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم دی 1385ساعت 16:56  توسط امیر  | 

ميروي و من فقط نگاهت ميکنم ، تعجب نکن که چرا گريه نميکنم ، بي تو يک عمر فرصت براي گريستن

دارم اما براي تماشاي تو همين يک لحظه باقي است

 

توبه می کنم و قول می دهم

دیگر کسی را دوست نداشته باشم

حتی به قیمت سنگ شدن

توبه می کنم دیگر برای کسی اشک نریزم

حتی اگر فصل چشمانم برای همیشه زمستان شود

چشمانم را می بندم

توبه می کنم دیگر دلم برای كسي تنگ نشود

حتی چند لحظه (!) قول می دهم

نام كسي را بر زبان نمی آورم

لبهایم را می بندم

توبه می کنم دیگرعاشق نشوم

قلبم را دور می اندازم

برای همیشه

و به کویر تنهایی سلام می کنم

یه دل سنگی تو دستم خیلی دل باهاش شکستم

هر دفه یه دل شکستم تو دل دیگه نشستم

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم آبان 1385ساعت 13:10  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مرداد 1385ساعت 20:36  توسط امیر  | 

مردی در نمایشگاهی گلدان می فروخت

زنی نزدیک شد و اجناس او را بررسی کرد.

بعضی ها ساده و بدون تزئین بودند اما بعضی هم طرح های ظریفی داشت.

زن قیمت گلدان ها را پرسید و شگفت زده دریافت که قیمت همه آنها یکی است

او پرسید چرا گلدان های نقشدار و گلدانهای ساده یک قیمت هستند

چرا برای گلدانی که وقت و زحمت بیشتری برده است همان پول گلدانهای ساده را می گیرید؟

فروشنده گفت:من هنرمندم ،قیمت گلدانی را که ساخته ام می گیرم

زیبایی رایگان است

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم تیر 1385ساعت 17:6  توسط امیر  | 

 
 

گفتم : می مانم تا ابد

تا هر زمان که تو بخواهی

گفتی : می دانم

گفتم : چشمانت را در بهترين نقطه دلم قاب کرده ام برای هميشه هر
گوشه دلم

را که می بينم تو هم آن جايی .

گفتی : می دانم

گفتم : برای من از تو دوست داشتنی تر وجود ندارد

باز هم گفتی می دانم .

امروز چندمين روز است که تو رفته ای و من هيچ گاه اين را نمی دانستم

که تو برای من به ياد من و دوست دار من نيستی

باز هم می گويم : منتظرت می مانم شايد فقط شايد روزی برگردی....

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم خرداد 1385ساعت 20:30  توسط امیر  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 16:26  توسط امیر  | 

با همه ي بي سر و ساماني ام
باز به دنبال پريشاني ام

طاقت فرسودگي‌ ام هيچ نيست
در پي ويران شدني آني ام

دلخوش گرماي كسي نيستم
آمده‌ام تا تو بسوزاني ام

آمده ام با عطش سالها
تا تو كمي عشق بنوشاني ام

ماهي برگشته ز دريا شدم
تا كه بگيري و بميراني ام

خوبترين حادثه مي دانمت
خوبترين حادثه مي داني ام ؟

حرف بزن ابر مرا باز كن
ديرزماني است كه باراني ام

حرف بزن حرف بزن سالهاست
تشنه ي يك صحبت طولاني ام

ها به كجا مي‌كشيم خوب من
ها نكشاني به پشيمانيم

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 14:43  توسط امیر  | 

 

ياد دارم يک غروبي سرد سرد         

                                                          میگذشت از کوچه ما دوره گرد

 

دور گردم دار قالي مي خرم                            

                                                          کوزه و ظرف سفالي مي خرم

                                 

 گر نداري شيشه خالي مي خرم

                                                          اشک در چشمان بابا حلقه بست                     

 ناگهان آهي زد و بغضش شکست

                                                          اول سال است و نان در سفره نيست                

اي خدا شکرت ولي اين زندگيست؟

                                                          سوختم ديدم که بابا پير بود                            

بد تر از او خواهرم دلگير بود

                                                         بوي نان تازه هوش از ما ربود                     

 اتفاقا مادرم هم روزه بود

                                                        صورتش ديدم که لک بر داشته                       

 دست خوش رنگش ترک برداشته

                                                         باز هم بانگ درشت پير مرد                          

 پرده ي انديشه ام را پاره کرد

                                                        دور گردم دار قالي مي خرم                         

 دست دوم جنس عالي مي خرم
                                                        کوزه و ظرف سفالي مي خرم                        

 گر نداري شيشه خالي مي خرم
                                                        خواهرم بي روسري بيرون پريد                        

 آي آقا سفره خالي مي خريد؟

                                                      آي آقا سفره خالي مي خريد؟؟؟؟؟

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 14:29  توسط امیر  | 

نداند رسم ياري بيوفا ياري که من دارم

 

به آزار دلم کوشد دلازاري که من دارم

 

وگر دل را به صد خواري رهانم از گرفتاري

 

دلازاري دگر جويد ، دل آزاري که من دارم

 

به خاک من نيفتد ، سايه سرو بلند او

 

ببين کوتاهي بخت نگون ساري که من دارم

 

گهي خاري کشم از پا ، گهي دستي زنم بر سر

 

به کوي دلفريبان ، اين بود کاري که من دارم

 

دل رنجور من از سينه  ، هر دم مي رود سويي

 

زبستر ميگريزد طفل بيماري که من دارم

 

زپند همنشين ، درد جگر سوزم فزون تر شد

 

هلاکم مي کند آخر ، پرستاري که من دارم

 

رهی، آن مه به سوي من به چشم ديگران بيند

 

نداند قيمت يوسف ، خريداري که من دارم

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385ساعت 13:34  توسط امیر  |